"ลูกตาล" เปิดใจสุดเบื่อข่าวฉาวสารพัดความมั่ว ล่าสุดโดนหนักแข่งเก็บแต้มผู้ชายกับเพื่อนสาว ออกปากยอมรับห่วงคนที่บ้านไม่สบายใจเพราะค่อนข้างแรง ส่วนเรื่องฟ้องร้องเจ้าตัวบอกไม่คิด พร้อมเผยเซ็กซี่จนเจอดีมีหนุ่มโรคจิตเฝ้าหน้าคอนโดฯ
      
        ขึ้นแท่นนางร้ายรุ่นน้องสุดเซ็กซี่ของวงการไปอีกคนสำหรับสาว "ลูกตาล อาริษา วิลล์" หลังลุกขึ้นมาเปลี่ยนลุกส์ให้ดูหวือหวามากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานถ่ายแบบที่ได้กระแสตอบรับเข้ามาเป็นอย่างดี มีงานเข้ามามากมาย
       
        แต่แล้วล่าสุดเจ้าตัวก็ต้องออกอาการสุดฉุน เมื่อมีกระแสข่าวออกมาค่อนข้างจะแรงและหนักว่า สาเหตุที่เธอลุกขึ้นมาแต่งเซ็กซี่เป็นเพราะว่าเธอต้องการไล่เก็บแต้ม "ผู้ชาย" กับเพื่อนสาวคนสนิทนั่นเอง
       
        "สำหรับกระแสข่าวข่าวนี้หนูเบื่อมากแล้วนะ ข่าวอะไรที่ไม่จริงก็ไม่อยากเอามาใส่ใจอะไรแล้วมีข่าวออกมาแบบนี้เราจะไปจับมือใครดมได้ล่ะว่าใครเป็นคนเขียนหรือแต่งขึ้นมา จริงๆ แล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอกนะ แต่ไม่ชอบเพราะพอข่าวออกไปคนรอบข้างเราเขาจะมองว่าเราเป็นคนอย่างไร"
      
        "ตอนนี้นะหนูพยายามเก็บหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวมั่วๆ พวกนี้ตลอดเลย เพราะเราไม่อยากที่จะให้แม่เห็น เราไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ พอเขาเห็นทีไรเขาก็จะชอบมาพูดว่าทำไมต้องเขียนข่าวแรงแบบนี้ด้วย คือข่าวมันไม่ค่อยมีมูลเท่าไหร่เลยแล้วเอามาเขียน พอมีข่าวมาตาลก็ต้องมาอธิบายให้เขาฟังตลอดว่ามันเป็นอย่างไร"

 บอกทุกวันนี้แทบจะไม่อ่านหน้าหนังสือพิมพ์เพราะไม่อยากเก็บมาคิดให้วุ่นวาย
        "เรียกได้ว่าทุกวันนี้ตาลแทบจะไม่ได้อ่านข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์เลย เพราะตาลไม่อยากเห็นและเก็บเอาไปคิดอะไรแล้ว นอกจากเวลาที่ออกไปไหนแล้วมีหนังสือวางอยู่แล้วเราว่างๆ ก็หยิบขึ้นมาอ่านดูก็แค่นั้น แต่จะไม่ได้ซื้อมาเพื่อเช็กข่าวตัวเองอย่างเมื่อก่อนเลยเพราะไม่อยากรู้อะไรแล้ว ส่วนมากที่ตาลรู้ว่ามีข่าวอะไรเกี่ยวกับเราก็จะมีคนบอกเรามากกว่า"
      
        "กับข่าวต่างๆ นี้ตาลก็ไม่ถึงกับเก็บมาคิดมากอะไรหรอก แต่บางทีมันก็มีบ้างนะที่มันแว่บเข้ามาในหัวสมองเรา อย่างที่บอกว่าค่อนข้างแคร์ความรู้สึกคนรอบข้างมากไม่อยากให้เขาเครียดกับข่าวของเรากับข่าวแค่นี้ สำหรับตาลแล้วไม่สนใจอะไรหรอกนะ และไม่คิดที่จะไปนั่งฟ้องร้องอะไรด้วย"
      
        "แต่แค่อยากบอกว่าทำไมมันแรงจัง ในเมื่อมันเป็นข่าวที่มั่วอยู่แล้ว อย่างข่าวล่าแต้มก็ดูไร้สาระ แต่หนูก็คิดนะว่าเราคงจะไปห้ามเพื่อไม่ให้มีข่าวแบบนี้ออกได้หรอก ตอนนี้ก็คิดอย่างเดียวว่าเราต้องทำใจก็พอแล้วและพยายามคิดว่าดาราคนอื่นก็เคยโดนข่าวแบบนี้มาเหมือนกัน"
      
        "ตาลคงปล่อยไปเพราะไม่อยากทำให้มันเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตมากและไม่อยากให้คนพูดถึงเรื่องนี้กันเยอะ ตาลคิดว่าให้เรื่องมันอยู่แบบนี้เฉยๆ เดี๋ยวมันก็คงจะเงียบหายไปเอง คือตาลรู้ดีว่าเราไม่ได้ทำแบบนั้นอยู่แล้วอย่างไรความจริงมันก็คือความจริง"

  เผยเซ็กซี่จนโดนดี มีผู้ชายโรคจิตมาดักรอถึงหน้าคอนโดฯ..."สำหรับเรื่องโรคจิตนี้มันเพิ่งเกิดมาไม่นานนี้เองนะ คือวันนั้นตาลอยู่ที่คอนโดแล้วตาลกำลังจะลงไปรับเพื่อนขึ้นมาที่ห้อง พอตาลใช้คีย์การ์ดเปิดประตูคอนโด ยามเขาก็เอามือมาดันประตู เขาไม่ให้เราออก เราก็งงว่าทำไมเราจะออกก็ไม่ให้ออก"
      
        "พอตอนหลังเขาถึงมาอธิบายให้เราฟังว่าข้างหน้าคอนโดมีผู้ชายคนหนึ่งมาถามหาตาลตลอดเลยว่าอยู่หรือเปล่า อยู่ห้องไหน เขาบอกยามว่าเรามีรถยี่ห้อนี้ มีน้องชายเป็นลูกครึ่ง ซึ่งตรงกับเราหมด ยามเขาก็เลยกลัวว่าผู้ชายคนนั้นจะทำอะไรตาลหรือเปล่า ก็เท่านั้น แต่ถึงอย่างไรตาลก็ไม่เคยรู้จักผู้ชายคนนั้นแน่นอน"
      
        "เห็นยามบอกว่าเขาเคยมาดักรอตาลประมาณ 2-3 ครั้งแล้วนะ แต่ละครั้งก็จะมายืนรอประมาณ 2 ชั่วโมง โดยส่วนตัวแล้วตาลก็งงนะว่าเขาต้องการอะไรจากเราหรือว่าเขาคือใครกันแน่ที่อยากมาหาเรา ตอนนี้ยอมรับว่าค่อนข้างกลัวเหมือนกัน เพราะที่ผ่านมาตาลยังไม่เคยเจอคนตามอะไรแบบนี้มาก่อน"
      
        "ช่วงนี้ตาลก็จะระมัดระวังตัวเองให้มากที่สุด ทุกวันนี้ถ้าตาลมาทำงานก็จะมีพี่คนหนึ่งมาด้วยตลอด เพราะเรากลัวไปหมดแล้ว แต่ตาลก็ไม่ได้ไปแจ้งความอะไรนะ เพราะยามบอกว่าเขาดูไม่ค่อยเต็มดูเหมือนคนบ้า เขาดูเหมือนโรคจิตและพักหลังจากวันนั้นผู้ชายคนนั้นเขาก็หายไปแล้วด้วย"

มีประเด็นที่กลายเป็นข้อถกเถียง แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ตลอดเวลาสำหรับ "เนื้อหา" ในบทเพลง(ไทย) ซึ่งระยะหลังมักจะถูกตั้งข้อสงสัยในเรื่องของความเหมาะสมและไม่เหมาะสมค่อนข้างจะถี่
      
       โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเหตุผลกว่า 90% ของเพลงส่วนใหญ่ซึ่งเกี่ยวข้องกับความรักที่กลายเป็นข้อกังวลของคนบางส่วนต่อภาวะการรับรู้ในเนื้อหารวมถึงมิวสิกวิดีโอต่อบทเพลงที่ว่าของวัยรุ่นไทยด้วยความเกรงว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นแห่งอารมณ์ใคร่ และการแสดงออกในเรื่องทางเพศที่เป็นไปในด้านลบ
      
       ล่าสุดที่กลายเป็นประเด็นต่อเนื่องกับเรื่องที่ว่าก็คือเนื้อหาของเพลงที่สื่อถึงความเสียใจของผู้ที่อกหัก พลาดหวังจากความรัก จากการออกมาเปิดเผยของ "นพ.ทวีศิลป์ วิษณุโยธิน" โฆษกกรมสุขภาพจิตที่เผยผลการวิจัยยืนยันว่ามีคนฆ่าตัวตายจากสื่อที่ได้รับทั้งเรื่องของหนัง เพลง หรือแม้กระทั่งหนังสือจริงๆ
      
       ที่น่าสนใจก็คือ ปัจจุบันเพลงไทยรวมถึงมิวสิกวิดีโอบางส่วนได้มีเนื้อหาที่ชักนำให้เกิดเรื่องในลักษณะที่ว่า โดยยกตัวอย่างของบทเพลง "แทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ" ของ "อ๊อฟ ปองศักดิ์ รัตนพงษ์" ซึ่งแต่งโดย "นิ่ม สีฟ้า" ขึ้นมาประกอบ
      
       "ปัจจุบันมีเพลงที่มีเนื้อหารุนแรง ใช้คำหยาบคายและสื่อถึงเรื่องเซ็กซ์ในด้านลบเรื่องเพลงจำนวนมาก ในอนาคตอาจจะต้องมีการจัดเรตติ้งเพลงเหมือนกับการจัดเรตติ้งทีวี เพราะเด็กแต่ละวัยมีวุฒิภาวะไม่เหมือนกัน การได้รับสื่อทางลบบ่อยๆ อาจทำให้เลือกวิธีตัดสินใจในทางลบไปด้วย"
      
       "และในกรณีของเพลงนี้ในมิวสิกวิดีโอตอนท้ายพระเอกเสียชีวิตด้วย ยิ่งทำให้เกิดอิทธิพลมากขึ้น เมื่อรวมกับเนื้อเพลงท่อนสำคัญคือ... ฉันเหมือนคนไม่มีกำลังและหมดแรง จะยืนจะลุกเดินไป ฉันเหมือนคนกำลังจะตายที่ขาดอากาศจะหายใจ ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลังและมันทะลุถึงหัวใจ เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร"
      
       "ไม่มีอีกแล้ว กับเธอไม่มีเหลือสักอย่าง อยากตาย เสียใจแค่ไหนถ้าอยากรู้ บอกเธอได้คำเดียว อยากตาย..."
      
       ประเด็นมีคนฟังเพลงแล้วฆ่าตัวตาย หรือแม้กระทั่งเนื้อหาของเพลงในลักษณะที่คร่ำครวญนี้ต้องถือว่าไม่ใช่ของใหม่สำหรับบ้านเรา อย่างกรณีของเพลง "ใจจะขาดแล้วเอย" ของ "ศรเพชร ศรสุพรรณ", "ตายทั้งเป็น" ของ "RITALINN", "ปล่อยฉัน" "Retrospect" เหล่านี้ก็มีเนื้อหาที่ไม่ได้ต่างกันมากนัก
      
       แต่การหยิบยกนำเรื่องที่ว่านี้ขึ้นมาพูดคุยต้องถือว่าน่าสนใจ
      
       ในต่างประเทศ แม้เราจะได้ยินข่าวในลักษณะที่ว่านี้อยู่เป็นประจำ แต่ก็ใช่ว่าบรรดาผู้ที่เกี่ยวข้องจะไม่แยแสหรือปล่อยให้เรื่องที่ว่าเกิดขึ้นแล้วขึ้นอีก
      
       มีข้อมูลที่ปรากฏเป็นข่าวออกมาระบุถึงกระแสการฆ่าตัวตายของเด็กวัยรุ่นในอเมริกาอันมีส่วนมาจากการฟังเพลงในแนว GLOOMY SUNDAY ที่มีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นบทเพลงที่ใช้ดนตรีและการร้องแบบโหยหวนกระตุ้นอารมณ์ เนื้อเพลงส่วนใหญ่จะมีความหมายไปในทำนองพูดถึงความเบื่อหน่ายต่อสังคมและการมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ก่อนจะชักชวนให้มีการฆ่าตัวตายในวันอาทิตย์เพื่อจะได้พบกับความสุขอันเป็นนิรันดร์
      
       ว่ากันว่าทางการของอเมริกาเพิ่งจะรู้จักกับเพลงแนวนี้เมื่อ 4 ปีที่ผ่านมานี้เอง หลังเกิดคดีเด็กวัยรุ่นฆ่าตัวตายเพิ่มขึ้นทั้งเดี่ยวและหมู่อย่างน่าประหลาด โดยจากการตรวจสอบพบว่าได้มีการเปิดสถานีวิทยุแห่งหนึ่งเพื่อเผยแพร่เพลงแนวนี้ออกมา
      
       ถ้าเสียงเพลงมีอิทธิพลที่สามารถสร้างอารมณ์ให้คนฟังสดใส หรือรู้สึกดีได้ ฉะนั้นมันคงจะไม่ใช่เรื่องที่แปลกประหลาดแต่อย่างใดหากในอีกด้านหนึ่ง "เสียงเพลง" ที่ว่าจะเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดอารมณ์ที่หดหู่หรือความรู้สึกในด้านลบต่อผู้ที่กำลังเสพได้เช่นกัน
      
       งานศิลปะทุกแขนงแม้จะมุ่งสื่อถึงอารมณ์ภายในของตัวศิลปินเป็นหลัก แต่ทั้งนี้คำถามหนึ่งที่น่าสนใจก็คือ ในตัวงานศิลปะเองที่มีหลากหลายองค์ประกอบ อาทิ แนวคิด ทัศนะคติ เสียง ภาษา รูปแบบ ฯลฯ ทั้งหลายทั้งปวงเหล่าจำเป็นมั้ยที่จะต้องแสดงถึงความรับผิดชอบต่อสังคมที่ประกอบไปด้วยคนซึ่งมีระดับความคิด สติปัญญา ที่แตกต่างกันออกไป
      
       "ผมคิดว่าไม่ควรครับ ผมคิดว่าคนทำเพลงไม่มีสิทธิ์รับผิดชอบชีวิตใครทั้งนั้น คนทำเพลงก็คือคนที่อยากจะสนุกไปวันๆ ผมมองว่าดนตรีก็ไม่ใช่อะไรที่ยิ่งใหญ่มาก ผมก็แค่คนทำงานที่ทำเพราะสนุก..." ตุล ไวทูรเกียรติ หนึ่งในสมาชิกวง "อพาร์ทเมนท์คุณป้า" เคยให้สัมภาษณ์ไว้ก่อนหน้านี้เป็นคำตอบจากคำถามที่ว่าในฐานะนักแต่งเพลงและนักร้อง ควรจะมีความรับผิดชอบต่อภาษาที่ตัวเองสื่อสารออกมาหรือไม่?
      
       "ผมคิดว่าคนทำเพลงมีหน้าที่รับผิดชอบความสนุกของตัวเองครับ ถ้าเมื่อไรคุณทำแล้วไม่สนุก คุณฝืนเพื่อให้สังคมมองว่าคุณใช้ภาษาถูก แต่ในขณะเดียวกันคุณไม่ได้อยากใช้ภาษานั้นคุณก็ตอแหลกับตัวเอง ตรงนั้นผมถือว่าผิดจรรยาบรรณในการเป็นศิลปินนะครับ ศิลปินควรจะรับผิดชอบต่อตัวเอง แล้วงานศิลปะมันจะเป็นอย่างไรก็ตาม มันก็ต้องเป็นอย่างนั้น"
      
       "ไม่ว่ามันจะทำให้เกิดค่านิยมที่ดีหรือค่านิยมที่ไม่ดี ก็ไม่ใช่ความผิดของศิลปินตราบใดที่ศิลปินนั้นยังเชื่อว่าสิ่งที่เขาพูด มันเป็นสิ่งที่เขารู้สึกจริงๆ แต่ว่าถ้าเมื่อไรก็ตามที่ศิลปินต้องมาฝืนเพื่อทำนุบำรุงอะไรบางอย่าง ที่แม้แต่ตัวศิลปินก็ยังไม่เชื่อ อันนั้นผมก็ถือว่ามันฝืด ศิลปะควรจะเป็นอะไรที่ทำเพื่อความสุขของผู้ทำ"
      
       "แล้วเมื่อไรคนทำมีความสุข คนฟังจะได้รับความสุขนั้นไปเอง ผมก็หวังว่าอย่างนั้นโดยที่ความถูกผิด ไม่ได้เป็นเรื่องจำเป็นอะไรเลยในการสร้างงาน"
      
       ส่วนกรณีของการที่มีคนฟังเพลงแล้วฆ่าตัวตายนั้นเจ้าตัวมองว่า..."อย่างที่ต่างประเทศที่มีเด็กฟังเพลงแล้วฆ่าตัวตาย เขาก็จะถามว่าแล้วมันเป็นความผิดของศิลปินหรือเปล่าที่จะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งนั้น ผมถือว่ามันก็ไม่ใช่เป็นความผิดของศิลปิน เพราะหน้าที่ของคนทำเพลงก็คือ คนเขียนเพลง ส่วนหน้าที่คนฟังคือฟังแล้วนำไปตีความ นำไปใช้ยังไง อันนี้เป็นเรื่องสิทธิส่วนบุคคลของคนฟังแล้ว"
      
       "คนที่อยากเสพงานศิลปะก็ต้องยอมรับถึงความเปลี่ยนแปลง หรือการที่ศิลปะอาจจะยืนอยู่ในกรอบหรือนอกกรอบก็ได้ มันเป็นเหตุผลของคนทำศิลปะว่าเราต้องการอิสระที่ไม่มีที่สิ้นสุดน่ะครับ หรือเรื่องของภาษานั้น ผมว่าก็คงต้องปล่อยให้คนภายบนอกวิพากษ์วิจารณ์กันไป แต่สำหรับคนแต่งเพลง ขอให้แต่งเพลงแล้วรู้สึกว่าตัวเองอยากจะฟัง ตราบดีที่คุณแต่งเพลงแล้วคุณมาฟังเพลงที่คุณแต่งได้รอบแล้ว รอบเล่า ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว"
      
       "แต่คนบางคนแต่งเพลงเพื่อที่จะให้คนอื่นชอบ แต่เอาเข้าจริงพอคนอื่นไม่อยู่ ตัวเองเผลอ หรือไม่มีคอนเสิร์ต ก็ไม่เคยเอาเพลงตัวเองมาฟังเลย ไม่ได้ชอบเพลงตัวเองจริงๆ ตรงนี้มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้ากว่า..."